ஜோன் ஆபிரஹாமாக ஆவது என்பது அசாத்தியமே!


 

மக்கள் திரைப்படக் கலைஞன் ஜோன் ஆபிரஹாம் பற்றிய ஒரு குறிப்பு

மாரி மகேந்திரன்

01

ஜோன் ஆபிரஹாமை பற்றி எழுதுவதென்பது அரூபமான ஒரு நவீன ஓவியத்தை தரிசிப்பது போல உணர்ச்சிகளின் கொந்தளிப்பை அவரின் வாழ்வு எனும் கடினமான இருப்பு நமக்குள் ஒரே நேர்கோட்டில் இரு வேறு உணர்வுகளை தரும் ரகசியமான ஒரு அவஸ்தை என்றுதான் எனக்கு எழுத தோன்றுகின்றது.


ஜோன்  ஆபிரஹாம் என்ற இந்த பெயரை நான் முதன் முதலில் கேள்விப்பட்டது “சலனம்’ என்ற திரைப்பட இதழின் வாயிலாகத்தான். 1993 ஆம் ஆண்டளவில் அப்போது அட்டனில் இருந்த கேசவன் புத்தக நிலையத்தில்  “சலனம்’ என்ற இரு மாத சினிமா சஞ்சிகையை  பார்த்து  ஆச்சரியத்துடன் வாங்கி படித்தபோது அதில் ஜோன் ஆபிரஹாம்  பற்றிய நு}லின் விளம்பரத்தை பார்த்து மனதில் இவர் யாராக இருக்கக் கூடும் என்பதை புரியாமல் இது புனை கதையாக இருக்குமோ என்று எண்ணி கொண்டாலும் அதன் பின்பு தமிழகத்திலும் கேரளாவிலும் திரைப்பட விழாக்களுக்கு செல்லும் போதெல்லாம் ஜோன் ஆபிரஹாமை பற்றியும் அவரின் ஒடேஸா (o மக்கள்  திரைப்பட இயக்கம் பற்றியும் கேள்விப்பட்டதோடு, ஓடேஸா தோழர்கள் மதுரையில்  திரைப்பட திரையிடங்கள் செய்யும்போது  பேசியதோடு அதன் பின்பு திருவனந்தபுரத்தில் நிகழும் பன்னாட்டு திரைப்பட விழாவில் சி.வி.  சத்தியன் மூலமாக ஜோன் ஆபிரஹாமை பற்றியும் கேட்டு தெரிந்து கொண்டதுண்டு. சி.வி.  சத்தியன்தான் தற்சமயம் ஒடேஸாவை  தொடர்ந்து கொண்டு  செல்கிறார்.
ழுனநளளய தூழn யுடிசயாயஅ வுசரளவ  என்ற அமைப்பின் மூலமாக கேரளத்தில் திரைப்பட பணிகளை ஆற்றி வருகிறார்கள். இப்படியாக ஜோன் ஆபிரஹாம் எனக்குள் உள்வாங்கப்பட்டதோடு, கால போக்கில்  காஞ்சனை ஆர்.ஆர். சீனிவாசன் திருநெல்வேலியிலிருந்து பல்வேறு கால கட்டங்களில் தொகுத்த மிக அற்புதமான நு}லான “ஜான் ஆபிரஹாம் கலகக்காரனின் திரைக்கதை என்ற நு}லை 2000 வருடத்தில் நிழல் நடமாடும் திரைப்பட இயக்கமும் தாமரைச் செல்வி பதிப்பகமும் இணைந்து வெளியிட்ட போது என்னளவில் 5 பிரதிகளை விற்பனை செய்து கொடுத்ததோடு எழுத்தாளர் அந்தனி ஜீவாவுக்கு தமிழ ;இனி மாநாடு கருத்தரங்கில் வைத்து அன்பளிப்பாக வழங்கிய போது அவர் சந்தோசம் கொண்டதை  மறக்க முடியாது. அந்தனி ஜீவா ஜோன் ஆபிரஹாமை பற்றி அடிக்கடி சொல்வதை கேள்விப்பட்டதுண்டு.


ஜோன் ஆபிரஹாம் என்ற மகத்தான கலைஞன் பற்றி எனக்குள் கடவுளை போல எண்ணி வந்திருக்கின்றேன். இன்னும் அவரின்  நினைவுகளில் இருந்து எனது மன பிரக்ஞை வெளியே வர முடியாத படிக்கு அவரின் மகத்துவம் மேல் இதயம் இறுக்கமாக கட்டுண்டு  கிடக்கின்றது. கேரள சர்வதேச திரைப்பட  விழாக்களில் மலையாள திரைப்பட இயக்குனர்களான
aravindan_c

aravindan_c

 

ஜி. அரவிந்தன், சாஜி கைலாஷ், அடூர் கோபாலகிருஷ்ணன், ரி.வி. சந்திரன், எம்.டி. வாசுதேவநாயர், கே.ஜி. ஜோர்ஜ் இப்படியான மலையாள திரைப்பட உலகத்தின் சிறந்த திரைப்பட மேதைகளுக்கு இல்லாத அருகதையும் மக்கள் சினிமா மேல் தன் கடைசி உயிர் பிரியும் வரையும் நம்பிக்கை கொண்டு போராடிய கலைஞன் ஜோன் ஆபிரஹாம். ஜோனின் வாழ்வும், சினிமா கலையும் ஒன்றை ஒன்று நேர்மையும் நேர்த்தியும் கொண்டது. அவருடன் படைப்பு சார்ந்து ஒப்பிடக் கூடிய மற்றொரு மøலயாள திரைப்பட மேதைஃ அபூபக்கரையும் (“”நிறம்” திரைப்பட இதழில் இவர் பற்றி படிக்கலாம்)
ஆடுர்

ஆடுர்

சொல்ல முடியும். அபூபக்கரின் திரைப்படங்கள் விளிம்பு நிலை மக்களின் வாழ்வை தனது கால மனசாட்சியோடு தேடிய போது ஜோன் சமூகத்தின் அரசியலையும் மனித வாழ்வில் குற்றவுணர்வின் தவிர்க்க முடியாத தீராத முரண்களையும் அவிழ்த்து பார்க்கும் முயற்சியோடு அன்பின் மொழியை தனது படைப்புணர்வின் அசலாக கண்டறிய முற்பட்ட கலைஞன் ஜோன் ஆபிரஹாம் அதனால்தான் ஸக்கரியா “ஜோன் ஆபிரஹாமாக ஆவது என்பது அசாத்தியமே!’ என்று எழுதியுள்ளார். More

இலங்கை தமிழ் சினமாவுக்கான தேடல்…


                                                                                                               

“எல்லாம் சினமாவும் அரசியல் தன்மை வாய்ந்தது”
-ஜோன் ஆபிரகாம்-

சினமாவுக்கு வாழ்க்கைதான் ஆதாரம். வாழ்க்கை என்ற நெருப்பு இல்லாமல் கலை, இலக்கியம், இசை, ஓவியம், சினமா எதுவுமே சாத்தியமில்லை. எல்லா கலை வெளிப்பாடுகளும் வாழ்வை முன் நிறுத்தியே உருவாக்கப் படுகின்றது. வாழ்வு இல்லாமல் உலகில் எதுவுமே இல்லை. வாழ்வை சொல்லாத கலை வெளிப்பாடுகள் கலையாக தீர்மானிக்க முடியாதபடிக்கு காலத்தின் பெரும் பள் சக்கரங்களில் கறைந்து போகின்றது.

“தினசரி வரலாற்றை நேரடி நிகழ்வாக மாற்றியமைப்பதற்காகஇ யதார்த்தத்தோடும், உண்மையோடும் உழைக்க வேண்டியது எப்படி அதிமுக்கியமோஇ அதே காரணங்களுக்காக உள்;ளடக்கத்தை குறைத்து மதிப்பீடவோ, ஏமாற்றவோ செய்யாத வடிவங்களைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டியதும் முக்கியமாகும்”.
என்ற ஜார்ஜ் சான்ஜினோஸின் அறிவிப்புடன் வாழ்வின் ஒவ்வொரு அசைவுகளும் கலைஞனின் தேடலுக்கான களங்களாக முன் நிற்கின்றது. வாழ்விலிருந்து கண்டறியப்பட வேண்டியது நிறைய உண்டு. நம்முன் நிறைந்திருக்கும் வாழ்வின் நடனங்களில், நளினங்களில், வலிகளில், துயரங்களில், சிரிப்புகளில், கனவுகளிலிருந்து சிலவற்றையாவது நாம் நம் இலங்கை தமிழ் சினமாவின் வெளிகளில் நிரப்புவோம். அப்படி நிரப்பப்படும் ஒவ்வொரு சினமாவின் மொழியிலும் இலங்கை தமிழ்; சினமாவின் சுய அடையாளத்தை வெளிப்படுத்தி வாழ்வின் அதி அற்புதமான கனவுகளை கண்டறிவோம்.
“சினிமா என்பது இருபதாம் நூற்றாண்டுக்கான புதியதொரு கலைவடிவம், சுய-வெளிபாட்டை விழைகிற இயக்குனர் ஒருவர் கையில் சினமா வடிவமானது சக்தி வாய்ந்த கருவியாக இயங்க வல்லது.” 

திரைப்பட கலைக்கு இலக்கணம் வகுத்த சேர்ஜி ஜஸன்ஸ்hPன் மேற்கண்;;ட வாக்கு மூலத்துடன் நாம் நம் ஈழத்தமிழ் சினமாவுக்கான களங்களை தேடி கண்டடைவோம்.

சினமாவை குறித்து பேசுவதில் நாம் அனைவரும் சந்தேகமடைவது சினமா என்ற வசீகரிக்கும் அதி அற்புதமான சாதனம் மக்களின் உணர்வுகளை பாதிப்பதினால்தான். சினமா மக்களின் மனதை மட்டும் பாதிப்பதில்லை அவர்களின் நினைவுகளில், மனோபாவங்களில் மாற்றத்தை அல்லது பாதிப்பை ஏற்படுத்துகின்றது. அதுவும் உலகத்தின் சிறந்த திரைப்படங்கள் பேசும் மனித வாழ்வும் அதன் அக்கறையும் பார்வையாளரின் அகத்தை எளிதாக தாக்ககூடியது. உலக சினமா தரும் அனுபவ வெளிகளில் மனிதனின் உள்ளுணர்வுகள் செலுமைப்படுவதோடு உலகம் பற்றியும், வாழ்வின் ஆன்மீக தடங்கள் பற்றியும் மனிதனின் தேடலை சாத்தியப்படுத்துவதோடு, மனிதன் பற்றிய மர்மங்களை, வாழ்விலிருக்கும் புதிர்களை கண்டறிவதற்கும் சமூகத்தின் முரண்பாடுகளையும், அவலங்களையும், அதிகாரத்தின் இருப்பு தருகின்ற வன்முறையின் துயரத்தை யும் உலக சினமா பார்வையாளரின் மனத்திரையில் அகலப்பரப்புகின்றது. வாழ்வை புரிந்துக்கொள்வதற்கும், தெளிவடைவதற்கும் உலக சினமாவின் கலை உன்னதங்கள் பார்வையாளனுக்கு அணுக்கமானதொரு அந்தரங்கப் பிணைப்பை ஏற்படுத்துகின்றது.

More

தமிழ் சினிமாக் குப்பைக்கு மாற்றீடு:திரைப்பட சங்களின் இயக்கம்


திரைப்பட சங்களின் இயக்கம்                       

நல்ல சினிமா பற்றிய பார்வை நம் தமிழ் பார்வையாளனுக்கு மறுக்கப்பட்டே வந்துள்ளது. அதற்கான முழுமையான காரணம், குப்பைக்கூளமாக- தமிழ் சிந்தனைப் பரப்பில் குவிக்கப்பட்டுக் கிடக்கும் தமிழ் சினிமாவின் தொடர்ச்சியான வருகையும், நல்ல சினிமாவைத் திட்டமிட்டுப் பொதுவான வெளிகளில் மறுப்பதற்கான சூழ்ச்சியைகளை தமிழ் சினிமாவின் வியாபாரிகள் செய்து வருவதாகும். தமிழ்நாட்டின் சூழலை விட்டுவிட்டு நம்மவர்களின் சினிமாபற்றிய புரிதலைப்  பேச முனைந்தாலும் ப10ஜ்யம்தான் மிஞ்சுகின்றது. தமிழ் நாட்டில் கல்வியறிவு, எழுத்தறிவு மிகவும் குறைவு: ஆனால் நம் நாட்டின் கல்வியறிவு, எழுத்தறிவு 90 சதவீதமாக கணிக்கப்பட்டாலும், நல்ல சினிமா அறிவின் சராசரி வீதம் மிகவும் குறைவுதான், நம்மவர்களின் மனது, இந்தத் தமிழ்க் கழிசடை சினிமாதான் சினிமா என்று நம்பவைக்கப்பட்டுள்ளது. நாம் ஏன் நல்ல சினிமா கலாச்சாரத்தை நோக்கி இன்னும் நகராமல், இந்தத் தமிழக சினிமாவின் மாயைக்குள் அகப்பட்டு நம் கலாசார அடையாள வேர்களை இழக்கின்றோம்.

உலகத்தின் மிகச் சிறந்த திரைப்படங்களை நாம் ஏன் நம் தமிழ்ச் சமூகத்திற்கு முன் கொண்டுசெல்லக்கூடாது? பொதுவாக நம்மவர்களின் சினிமா நினைவு என்பது, தமிழக சினிமா கட்டமைத்து வைத்திருக்கும் நிலையிலிருந்து இன்னும் வளர்ச்சியடையாமலேயே இருக்கின்றது. தமிழ் சினிமா என்பது சினிமாவே அல்ல: அது களியாட்ட விருந்தின் ஒரு கேளிக்கைப்பொருள் மட்டும் தான். அது முழுக்க முழுக்க வியாபாரச் சூத்திரம் கொண்ட  அபட்டமான பாசாங்குகள் நிரம்பிய  படம் பிடிக்கப்பட்ட நாடகம்தான். உள்ளடக்கம், உருவச் சிறப்புமற்ற வெறும் சக்கையான வடிவம்தான் தமிழ் சினிமா. நாம் உள்ளுணர்வுகளையோ படைப்புணர்வின் ஆற்றுகையையோ, நினைவுப்படுத்தவும் படைப்புணர்வின் ஆனுபவத்திற்கான அந்தரங்க உரையாடலை நிகழ்த்தவும் தகுதிகள் ஏதுமற்ற வெறும் சக்கையான குப்பைகள்தான. வியாபார சூதாடிகளின் உற்பத்தி செய்யப்படும் இந்தக் கதையாடல்களினால் நாம் நம்மைத்தான் இழந்து கொண்டிருக்கின்றோம். More

பிக்பாக்கெட்-இருண்ட மன அறையில் வசிக்கும் திருடன்…


எந்த ஒரு சினிமாவும் அதனளவில் மனித சாதிக்கு தன்னளவிலான ஏதொ ஒன்றை சொல்லவெ மயல்கின்றது. அது சொல்லப்படும் விதிகளிலும் புரிந்துகொள்ளப்படும் மனவியல்களின் அளவுமானத்தை கொண்டு அத்திரைப்படத்தின் முக்கியத்துவம் ஒரு எல்லைக்குள் வைத்து தீர்மானிக்கப்படும். 7வது கேரள சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் போட்டிக்காக தேர்வு செய்யப்பட்டிருந்த சிங்கள சினிமாவான “பிக்பாக்கெட்” என்ற படம் அதனளவில் முழுமையாற்று இருந்தாலும் சினிமாவுக்கான காட்சி பிரக்ஞையும், காட்சிய10டகத்தின் வழியாகவே கதையாடலை சொல்லி யிருக்கும் விதம் காட்சிய10டகத்தின் புதிய அனுபவத்தை பேசியிருப்பதாகவே தோன்றுகின்றது.

 திரைப்படத்தில் கமல் என்கிற பிரதானமான கதாபாத்திரமாக வரும் இப்படத்தின் இயக்குனர் லிண்டன் சேமேகே இலங்கையில் பிரபல்யமான ஒரு சிங்கள நடிகர், நாடக பயிற்யுடன் ஆளுமை பெற்ற ஒரு சிறந்த நடிகர். தமிழ் நாட்டில் நாசர் போன்று இலங்கை சிங்கள சினிமாவின் சிறந்த ஆளுமை லிண்டன் சேமேகே.

 


கமல் ஒரு பிக்பாக்கெட் திருடன், பெருந்தெருக்களில் முகமற்று அலையும் மனித கூட்டத்தினுள் திருடப்பட்ட பண பர்சுகளிலிருந்து வெறும் ரூபா நோட்டுக்கள் மட்டும் கிடைப்பதில்லை, ஒரு கட்டத்தில் அவன் திருடிய பர்ஸில் தன்னுடைய மனைவியின் புகைப்பட பிரதியும் இருக்கின்றது. அந்த புகைப்படத்தில் விழும் அவனுடைய கவனம் எல்லாம் தன் மனைவியின் மேல் சந்தேக கீறலை கீறிச் சென்றாலும் ஆர்பாட்டம் இல்லாமல், தனக்குள் குழம்பிய மனநிலையுடன் அப்புகைப்படத்தின் இருப்பை பற்றி ஆராய்கின்றான்.

 “ஜேப்படித் திருடன் ஒரு கலைஞன் துப்பறிபவன் அதிபட்சம் ஒரு விமர்சகன் மட்டுமே” என்று எழுத்தாளர் ஜி.கே.செஸ்டர்டன் குறிப்பிட்டது போல் அவனுடைய வாழ்வின் போக்கை ஒரு புகைப்படம் மாற்றி அமைகின்றது. அது அவனுடைய வாழ்வின் நடைமுறைகளை சற்றே சலனமுற செய்கின்றது.

 தன் மனைவிக்கு தெரியாமலேயே தனக்குள் இருக்கும் குழப்பத்திற்கு தீர்வை தேடுகின்றான் கமல், தீர்வை தேடித் திரியும் பயணத்தில் தன்னை பற்றியும் தான் செய்யும் சமூக விரோத செயல்கள் பற்றியும் தனக்குள் குற்ற உணர்வு கொண்டவனாக உணர்கிறான் அவனுக்கு இப்போதெல்லாம் தன்னைப் பற்றி கவலை இல்லை, தன் மனைவியின் புகைப்படம் எப்படி இன்னொருவனின் பண பர்சுக்குள் வந்தது என்பதைப் பற்றியே சிந்திக்கின்றான்.

 கர்ப்பவதியான மனைவியுடன் இதைப் பற்றியெல்லாம் நேரடியாக கேட்டு சண்டைப் போடுவதோ அவனைப் பொருத்தவரை நினைத்துக் கூட பார்க்க முடியாததொன்று. தன் குழப்பம் சூழ்ந்த அகமனச சிக்கலுக்கான தீர்வை தேடுவதில் மட்டுமே அவனுடைய ஒட்டு மொத்த சந்தேகமும் அடங்கியிருக்கின்றது. தன்னுடைய எல்லா பிரச்சினை களுக்கும் தன் மனைவியின் புகைப்படம் எப்படி இன்னொரு வனின் பண பர்சுக்குள் வந்தது என்பதைப் பற்றியே சிந்திக்கின்றான்.

 கர்ப்பவதியான மனைவியுடன் இதைப் பற்றி யெல்லாம் நேரடியாக கேட்டு சண்டைப் போடுவதோ அவனைப் பொருத்தவரை நினைத்துக் கூட பார்க்க முடியாத தொன்று. தன் குழப்பம் சூழ்ந்த அகமனசிக்கலுக்கான தீரு;வை தேடுவதில் மட்டுமே அவனுடைய ஒட்டுமொத்த சந்தேகமும் அடங்கியிருக்கின்றது. தன்னுடைய எல்லா பிரச்சிகளுக்கும் தன் மனைவியின் புகைப்படம்தான் மூலக்காரணமாக அமைந்தாலும் அவளுடன் அவன் நேரடியாக தன் பிரச்சினையை பகிர்ந்து கொள்ள முடியாத வாழ்வு சூழலில் அவன் சிக்கப்பட்டிருப்பதையும் மனித தனிமையையும் படம் உணர்த்தி செல்கின்றது.

இதற்காக ஒரு புகைப்படகாரனை தேடி ஒரு மலைப் பிரதேசத்திற்கு போகின்றான் – அங்கே சரியான பதில் கிடைக்காததனால் மீண்டும் திரும்புகின்றான். இப்போது மனைவியின் புகைப்படத்தைப் பற்றி எண்ண அலையினுள் தன்னைப் பற்றியும் சற்றே சிந்தித்து பார்க்க அவனுக்கும் அவனுடைய இறுக்கமான வாழ்வில் ஒரு அவகாசம் கிட்டுகின்றது. பிக்பாக்கெட் அடிக்கும் திருட்டுதனத்தை விட்டு விட்டு வேறு வேலை செய்யலாம் என்று நினைக்கின்றான், தெருவில் காற்றாடி விற்கும் ஒரு தனியனிடம் தன்னைப் பற்றி பேசுகின்றான், பேச்சின் தருணங்களிள் தனியனாக வாழும் அவனிடம் “நீ ஏன் திருமணம் முடிக்கவில்லை…?”  என்று கேட்கிறான் அதற்கு அவனோ “நீ ஏன் திருமணம் முடித்துக் கொண்டாய்?” என்று எதிர் கேள்வி எழுப்புகின்றான். அவனால் பதில் சொல்ல முடிவதில்லை, திருமணங்கள் பற்றிய கேள்விகளுடன் காற்றாடி விற்பனை செய்பவன் காற்று எந்தப் பக்கம் வீசுமோ அந்த பக்கம் தன்னுடைய காற்றாடி போல தன் வாழ்வு கட்டமைக்கப்பட்டிருப்பதாக சொல்லி செலகின்றான். கமல் நடக்கிறான் மன விகாரம் அவனை தடுமாற்றமும் பதற்றமும் அடைய வைக்கின்றது.

 இதற்கிடையில் முதியோர் இல்லத்தில் கிடக்கும் தாய் மரணித்து போகிறாள். அவனுடைய வாழ்வுக்குள் பல்வேறு மன குழப்பங்களை சூழ்கின்றது. மனைவியின் புகைப்படத்தை பற்றிய இறுதி பயணத்தை மேற்கொள்கிறான். மீண்டும் மலைபிரதேசத்திற்கு போகின்றான் வழியில் ஒரு சவ ஊர்வலம் போகின்றது. புகைப்படக்காரனின் உறவினர்களின் இறுதி ஊர்வலம் அது. வீடு செல்பவன் மனைவியிடம் மரண வீட்டுக்கு போய் வருவதாக கூறுகின்றான். அவள் கேட்கும் கேள்விகளுக்கு அவனால் புரிந்துகொள்ளும்படி பதில் கூற முடிவதில்லை.

 இறுதியாக ஒரு சிறிய நரகத்தின் ஸ்டூடியோ வாசலில் கண்ணாடியில் தன்மனைவியின் புகைப்படம் ஒட்டப்பட்டிருக் கின்றது. அவன் உள்ளே செல்கின்றான், தான் கிராமத்தி ற்கும், மலைபிரதேசத்திற்கும் தேடி சென்ற அதே மனிதன்தான் இவன் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்கின்றோம். உள்ளே சென்று புகைப்படம் எடுப்பவன், அந்த மனிதனிடம் தன் மனைவிக்கும் உனக்கும் என்ன தொடர்பு என்று கேட்கின்றான், கேட்டப்படியே ஆவெசமாக அந்த மனிதனின் சட்டையை அழுத்திப்பிடிக்கின்றான். காட்சியில் சம்தம் மட்டும்  கேட்கின்றது. கமல் தெருவில் இயங்கி ஒரு வைன் நிலையத்துக்குள் பதற்றத்துடன் நுழைகின்றான், தன் கழுத்தில் இருக்கப்பட்டு கிடக்கும் “டையை” கழற்றி குப்பைத்தொட்டியில் வீசுகின்றான். காட்சியின் வேறுபகுதி ஆரம்பிக்கின்றது – மனைவியின் குழந்தையை து}க்கிக்குண்டு இருவரும் முன்பு சென்று வந்த அதே மலை கிராமத்து வீட்டு செல்கிறார்கள் கமல் இப்போது ஒரு கணம் நின்று தடுமாறுகின்றான், அவன் கண்களில் பெரும் குழப்பம் சூழ்கின்றது.

 மனைவியின் தாய் வெள்ளையுடையுடன் இருக்கிறாள், மகளை கண்ணீருடன் உள்ளே அழைத்து போகின்றாள் ஆனால் கமல் பின் வாங்கி நடக்கின்றான் – இப்போது பல்வேறு தருணங்களில்  இவனை தன் வீட்டில் வைத்து பார்த்திருக்கும் கொலையுண்ட புகைப்பட காரனின் சிறய மகள் கமலை இனம் காண்கிறாள். படத்தில் அந்த சிறுமி அவனை சந்தேகத்துடன் பார்க்கிறாள், அந்தப்பார்வை நம்மையும் பார்க்கின்றது. அந்த காட்சுயும் அப்படியே புகைப்படமாக திரையில் நிலைத்து நிற்கின்றது, இப்போது படம் முடிகின்றது.

 இது தான் பிக்பாக்கெட்டின் கதை…. இத்தனை கதைகளையும் 32 உரையாடல்களை அடக்கி காட்சியின் வழியாகவே கதை சொல்லப்பட்டிருக்கின்றது. திரைப்படம் 85 நிமிட நேரம் திரையில் ஓடுகின்றது.

 காமராவின் வழியாக கதையை சொல்லும் சினிமா விம்பங்களின் தனித்துவம் அதனு}டே சொல்ப்படும் விதத்தை பொறுத்து கூர்மை அடைகின்றது. இப்படத்தில் ஒரு செப்படி திருடனின் மனவிகாரங்களையும், அவனுக:குள் இருக்கும் செத்துவிடாத உணர்வின் தொடுதலையும், மனைவியின் புகைப்படம் எங்கோ திருடப்பட்ட பணப்பையில் கிடைத்ததன் பெரதிர்விலிருந்து மனப்பரப்பில் எழுந்து வரும் குழப்பமான பகுதிகளையும் அவனுக்குள் எழும் தடுமாற்றத்தையும், வாழ்வின் நிர்ப்பந்தத்தையும் தனிமையையும், குடும்ப உறவின் இடைவெளிகளின் பள்ளங்களையும் இயக்குனரின் பார்வையின் வழியாக சொல்லப்பட்டிருக்கின்றது.

 படத்தில் கமல் என்கிற கதாபாத்திரம் வெறுமனே நடந்தபடி இருப்பது அழுகையையும், சேர்வையும் தந்தாளும் கமலின் உளிவியல் அளவை காட்ட காட்சி சொல்லப் பட்டிருந்தாலும், பல்வேறு காட்சிகள் பார்வையாளனுக்குள் சென்று சேராமல் போனது இயக்குனரின் போதமையையே காட்டுகின்றது.

 (இந்தப்படத்தில் பிக்பாக்கெட் அடிக்கும் ஒருவனின் மன அலைச்சலை பற்றி பேரினாலும் இலங்கை இன வெறி வரலாற்றில் சிங்க பேரினவாதிகள் தமிழ் மக்களில் சொத்தை, சூறையாடி கொண்டு செலுத்த நிலை வன்முறைகளையும், தமிழ் மக்களின் பொருளாதார தந்திரங்கள் பிக்பாக்கெட் அடித்த அரச வன்முறையாளர்களினும், இனவெளி கொண்ட காடையர்களிலும் எத்தனை பேர் இன்னும் பிக்பாக்கெட் அடிக்கிறார்கள் என்று கூறிடும் படத்தில் செய்திகள் இல்லததும், தமிழர் வாழ்வு இலங்கை சூழலில் சிங்கள சினிமாவில் மூடி மறைக்கப்பட்டு வெளிவருவது குறித்தது நான் பல தடவை யோசிப்பதுண்டு, சிங்கள இயக்குனர்கள் பலர் தமிழர்களின் இருப்பை பற்றி துணை கதாடாத்திமாக கதை சித்திரிக்க முடியாத அளவுக்கு பார்வை அளவிடும் உளவியல் ரீதியாகவும் பின் தங்கி போயிருப்பதோடு அக்கறையற்ற சக உலகின் வாழ்வு பற்றிய பேரினவாத  எண்ணத்தின் பொது மனத்தின் சாயலுடன் சிங்கள தேசத்தினர் விசேட பயணக்கிறார்கள், ஆனால் பயணங்களில், அலுவலகங்களில், ஆஸ்பத்திரியில், மற்றும் சிறை கூடங்களில் எல்லா சிங்கள மக்களுடனும் தமிழ் மக்களின் கதாபாத்திரங்கள் இணைந்தே இருப்பதை இவர்களின் பார்வையில் ஏன் தென்படுவதில்லை, சிங்கள சினிமாவின் விகளவிலான மதிப்பு பெற்றிருக்கும் இந் வேலையில் சிங்கள சினிம பேசும் கருத்தியல்களின் முன் நாம் கவனத்திட அனுக வேண்டியர்களாக இருக்கின்றோம் 27.09.2005)

 நான் மாயாஜாலமான முறையில் திரைப்படம் எடுக்கவிரும்புவதில்லை எனக்கு என்னத்தோன்றுகின்றதோ அதையே எடுக்க விரும்புகிறேன் என்று கூறும் இயக்குனரின் வாக்கு மூலம் இந்தப்படத்தை பொறுத்தவரையும் நிஜமாகவே செயல்பட்டிருக்கின்றது. திரைப்படம் தான் எடுத்துக் கொண்ட கதை அமைப்பிலிருந்து சற்று கூட பின்வாங்கி விளகி சென்றுவிடாமல் எந்த விதமான சமரசமற்று திரைக்கதையை புதிய மொழியுடன் நகர்ந்திருப்பது வரவேற்க தகுந்த விசயம், சமகால சிங்கள சினிமா உலகில் “ஸெஸ்பியன்” என்ற போர்வையில் பாலியல் படங்களை எடுத்து தள்ளிக் கொண்டிருக்கும் சூழலிலிருந்து தனக்கேயான தனித்துவத்துடன் இது போன்ற சமூக வாழ்வின் மனித வாழ்வு பற்றி ஆரோக்கியமாக சினிமா எடுப்பது என்பது நெருக்கடி நிறைந்த காலச்சூழலில் நாம் சிக்கியிருக்கின்றோம். இது போன்ற சமூக அக்கறையுடன் திரைப்படம் எடுக்கும் கலைஞர்களின் பாதையை வேதனையையும், வலியும் நிறைந்ததுதான் “வேதனையும், வலியும் எங்களை விடுதலை போராட்டத்தை முடித்துவிடுவதில்லை என்று கூறிய தலைவர்களின் வாக்கு மூலத்தைப் போல இனியும் எல்லைகள் தீர்ந்து விடுவதில்லை என்பதையே இது போன்ற சினிமாக்கள் உணர்த்தி செல்கின்றது.

 திரைப்படம் பிக்பாக்கெட் அடிப்பவனின் வாழ்வைப் பற்றிய விவரணத்தை தொடர்ந்தாலும், பிக்பாக்கெட் அடிப்பவனின் கவனம் என்பது மரண தருணத்தை அடக்கிய போராட்டம் தான். ஆனாலும் “கவனம்” என்பது அவனுக்கு வேறொருவனுடைய பணத்தை அபகரிக்க குவிக்கப்படு வதற்காகவே சேமிக்கப்படுகின்றது. ஆனாலும் தன்கான சுய வாழ்விலும் அவனுடைய கவனம் தொடர்வதை திரைப்படம் சொல்லி சொல்கின்றது. எந்தவொரு சராசரி மனிதனும் தன் மனைவியைப்பற்றிய சந்தேகத்தை வன்முறை மூலமாகவே தீர்த்துக்கொள்வான். சமூகத்தில் தினப்படி வாழ்வில் பல்வேறு குடும்ப வன்முறைகளுக்கு இது போன்ற சந்தேகங்களை மூலக் காரணமாக இருப்பது தினசரி செய்திகளே சாட்சி. ஆனால் இதில் வரும் கதாபாத்திரம் தன் மனைவியை பற்றிய புகைப்படம் கிடைத்தப்பின் ஏற்படும் மனக்குழப்பத்தில் கோபம் கொள்ளாமல் நிதானத்துடனே சிந்தித்து செயல்படும் “கவனம்” அவனை பொருத்தவரையில் அது திருடப்படுவதற்காக குவிக்கப்படும் கவனமும் நிதானமும் என்ற ஒழுங்கற்ற நியதிகளிலிருந்து உருவெடுத்த பழக்கம், தன்னகான பிரச்சினைகளிலும் அடந்து படர்ந்து செல்வதை காட்சியினுள் இருக்கின்றது.

 “பிக்பாக்கெட்” திரைப்படம் ரோபெர்ப் ரெஸ்ஸோனின் இதே தலைப்புடனான பிரெஞ்சு திரைப்படத்தை நினைவு படுத்தினாலும் ப்ரெஸ்ஸோன் சினிமாவில் வரும் ஆழமான காட்சிகளும் கவித்துவமும் இப்படத்தில் இல்லாது போய்விட்டது.

 காட்சி கலையின் வழியாகவே கதையை சொன்னாலும் அது அதனுடைய பலகீனமாக முடிந்துவிடுகின்றது. இது போன்ற காட்சி மற்றுமே கவனத்திற்கு கொண்ட விசுவல் பட இயக்குனர்களின் படங்களுக்கும் பொருந்தும்.

 திரைப்படத்தை ப்ரெஸ்ஸோன் “அகச்சலனம்” என்று சொன்னான் திரைமொழி காட்சி மட்டுமே கொண்ட காட்சி சித்திரம் நல்ல சினிமாகவாக முடிவதில்லை, மனித வாழ்வை அக்கறையுடனும், ஆழமாகவும் பேசத் தெரிந்த சினிமாக்கள் மட்டுமே நல்ல சினிமாவாக முடியும்.

 நம் சூழலில் நந்தா, ஆளவந்தான் போன்ற திரைப்படங்களில் காட்சி புரிதல் இருந்தாலும், அவைகளை நல்ல சினிமாவாக நாம் அங்கீகரிக்க முடியாது. அவைகள் நாசக்கார வன்முறை சினிமாக்கள் தான், காட்சிய10டகத்தின் நீட்சி என்பது அகச்சலனத்தை பற்றிய விரிவாக்கமாகத்தான் இருக்க வேண்டும். ஒரு கதையினுள், கதையை மட்டுமே காட்சி புரிதலுடன் சொல்லி விடுவதென்பது எவ்விதமான அர்த்தத்திற்கும் இட்டு செல்வதில்லை, அது கலைஞனின் பணியும் அல்ல, திரைக்கதை என்பது மனித வாழ்வின் ஆழமான பக்கங்களைப் பற்றிய ஆவணமாக எழுதப்படாத வரை எந்த ஒரு காட்சியும் மிகச் சரியான சினிமாவாக ஆகி விடுவது இல்லை.

 சினிமா என்பது வெறும் காட்சி சட்டகம் மட்டுமல்ல, எந்த ஒரு சினிமாவும் பற்றி, மனித வாழ்வு பற்றி பேசாத போது அது வெறும் சக்கைதான், சரி! இச்சினிமாவை இனி நாம் என்ன மாதிரியான மனநிலையுடன் வைத்துப் பார்ப்பது….?

மனித சிதைவுகள்


this is my moon

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

உள்நாட்டுப் போரின் வன் அழுத்தமும், வறுமை காரணிகளால் பேரினவாத இராணுவ அரசு மற்றும் பௌத்த மத அதிகார வன்முறைகளினால் வாழ்வின் அழகிய கனவுகளை எல்லாம் இழந்து மனச்சிதைவுற்ற இன்றைய ஈழத்து மனிதர்களின் அவலச் சூழலை சித்தரிக்கும் சினிமா வுhளை ளை அல அழழn

 கேரள மாநில தலைநகரமான திருவனந்தபுரத்தில் ஏப்ரல் மாத இறுதியில் நடந்த 6வது சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் போட்டி பிரிவில் கலந்துகொண்ட இச்சிங்கள சினிமா, பல்வேறு உலக நாடுகளிலிருந்து கலந்து கொண்ட படங்களிலிருந்து என்னை வெகுவாகப் பாதித்த படம் இது.

 “மனித நேயம்” என்ற அடிப்படையில் இயங்கும் இத்திரைப்பட விழாவில் இச்சிங்கள விருது பெறும் என்றே நம்பியிருந்தேன். இறுதியில் மொராக்கோ நாட்டுப்படம் “அலி சூவா” என்ற வீதி வாழ் சிறுவர்களின்உலகம் பற்றிய திரைப்படத்திற்கு விருது வழங்கப்பட்டது. என்னை ஏதோ செய்தது.   சிங்கள பேரினவாத அரசும் அதன் நீட்சியாய் பௌத்தமத நிறுவனமும் அது கொண்டிருக்கும் போலியான ஒழுக்கக் கோட்பாடுகளும், மனித ஆன்மீக வாழ்வை சிதைத்து, வாழ்வின் அத்தனை அம்சங்களையும் சுரண்டிய பின்னும் தொடரும் அவல வாழ்வின் மிகுதி கதைi தீர்க்கமாகப் பேசும் சினிமா வுhளை ளை அல அழழn.

 போர்ச் சூழலில் உயிரை காப்பதற்காக சிங்கள இராணுவ சிப்பாயிடம் பலவந்தமற்று தன் உடலை இழக்கும் ஒரு தமிழ்ப்பெண், செல்லும் திசை தெரியாமல் அந்த சிங்கள சிப்பாயின் குக்கிராமத்திற்கே அவன் பின்னாலேயே சொல்கிறாள். அந்த சிதிலமான கிராமத்திக் நிலையோ வேறு மாதிரியானது.

 இராணுவ இளைஞனுக்கு ஒரு காதலி, தமிழ்ப் பெண்ணின் வருகையினால் வீரனின் காதலியின் மனப்பரப்பில் ஏற்படும் தடுமாற்றம். தன் வாழ்வு பறிபோய் விடுமோ என்கிற எண்ணத்தினால் தொடரும் வாழ்வின் நிகழ்வுகள். இராணுவத்தில் தொடர்ந்து இருக்க முடியாமல் கிரமத்திற்குத் தப்பி வந்தவனைத் தேடி வரும் இராணுவ அதிகாரிகளிடம் காட்டிக் கொடுக்கிறாள்.

 சிங்கள சிப்பாயின் வறுமையான குடும்ப சூழல் இறுகிய மனநிலையில் ஸ்தப்பித்துப் போயிருக்கும் உறவுகளின் கதாபாத்திரங்கள், விரக்தியின் வடிசல்களாய் அனபற்ற வாழ்வின் நிலை. கிராமபுத்த விகாரையில் இருக்கும் சிங்கள பௌத்த பிக்குவின் பௌத்த மத நிறுவனம் சார்ந்த வாழ்வின் கட்டுப்பாடுகள். அறியாமை நிறைந்த அப்பாவி சிங்கள வர்களின் வாழ்வில் சிங்கள பேரினவாத அரசுகளும், அரசியலில் அதிகாரம் செலுத்தும் பௌத்தமத நிறுவனத்தின் உள்ளீடுக்களில்மறைந்திருக்கும் வன்முறை. அது விதிக்கும் கட்டுப்பாடுகளும், ஒழுங்கு விதிகளும் வாழ்வில் எவ்விதமான ஆன்மீக தேடலையும் தருவதில்லை என்பதை விரக்தியுற்ற வாழ்வின் ஸ்தம்பித்துப் போயிருக்கும் உறவுகளின் கதாபாத்திரங்கள் சொல்கின்றது.

 இராணுவ வீரனின் சகோதரியை சுற்றிச் சுற்றி வரும் இரு இளைஞர்களின் வாழ்வு. ஒழுக்க விதிகளுக்குள் காதலை காமத்தை வைக்க முடியாது போவதை வாழ்வின் போக்கு உணர்த்துகின்றது. வறுமையும் பொருளாதார பாதுகாப்பும் தனக்கான காதலை, நேசத்தை, அன்பை, உணர்வை சமூக வாழ்வின் மேல், போலியாக வாழ வேண்டிய சமூக நிர்ப்பந்தங்களை அவல சூழலை பெண் பாத்திரங்கள் வழியாக சொல்லப்படுகின்றது.

வேலை வாய்ப்பு ஏதுமற்ற கிராம வாழ்வில் சூதாட்ட கிளப் நடத்தும் ராணுவ சிப்பாயின் மூத்த சகோதரன். அதிலும் வருமானமற்று கிராமத்தின் ஒரு வயதானவனை ஏமாற்றி அவனுடைய பணத்தைக் கையாள்வதும்… அடக்க முடியாத காமத்தின் அவஸ்த்தையை தமிழ்ப் பெண்ணின் மேல் பழி தீர்த்துக் கொள்வதும், இராணுவப் படையில் உயிரிழந்தவனின் விதவைப் பெண்ணிடம் தன்னை திருமணம் செய்து கொள்ளும்படி கேட்டு, அவளோ அதை நிராகரித்துவிட இவனோ வாழ்வில் விரக்தியுற்று பௌத்த பிக்குவாக மாறிவிடுவதன் வழியாக, பௌத்த மதத்தின் மேலும், ஆன்மீக தேடல் ஏதுமற்று பிக்குகளின் வாழ்வு வழிமுறைகள் மேலும் இயக்குனர் அசோக அந்தகம கேள்வி எழுப்பயிருப்பது, இன்றைய இலங்கை திரைமறைவு அரசியலில் அதிகாரம் செலுத்தும் பௌத்த மத நிறுவனங்களுக்கு கோபத்தைக் கிளரி விடக்கூடும்.

 வறுமை நிறைந்த சிங்கள மக்களின் வாழ்வில் இராணுவ “ஆள்நிறைக்கும்” வேலை வாய்ப்பினால் வருமானம் வருவதோடு, கணவன் உயிரிழந்தாலும் ஊதிய பணமும் உயிழப்புக்கான பணமும் வரும் என்கிற சுரண்டல் நிறைந்த வாழ்வின் கணங்களையும், விதவை பெணகளின் தனிமை வாழ்வின் காமம் என்று நீளும் இன்றைய சிதைந்து போன சிங்களவர்களின் வாழ்வை பேசினாலும் தமிழ்ப்பெண் பாத்திரம் வழியாக ஈழத் தமிழர்களின் உள் சுமைகளை, போர் ஏற்படுத்தியிருக்கும் மன விகாரங்களை எவ்விதமான கட்டுப்பாடுகளுமற்ற கலை மனச் செழுமையுடன் முன் வைக்கின்றது இச்சினிமா.

 அனைத்து பார்வையாளர்களையும் உலுக்கிய இச்சிங்கள சினிமாவில் பிரமாண்டமான ஹாலிவுட் மயக்கும் தொழில்நுட்ப மாயைகளோ, கம்ப்ய10ட்டர் கிராபிக்ஸ் ஏதுமற்று ஒரு புகைப்படத்திற்கான தொழில் நுணுக்கத்தை மட்டுமே நம்பி சினிமாவிற்கான சாத்தியத்தை எட்டியிருக்கின்றது.

 சராசரி சினிமாவில் கையாளப்படும் ஆனை ளூழவஇ டுழபெ ளூழவஇ ஊடழள நரி” இவைகளை மட்டுமே கொண்ட இச்சினிமாவில் ஊயஅயசய நகர்வு ணுழழஅஇ Pயniபெஇ டில்ட் அப், டில்ட் டவுண் என்று ஏதுவுமற்ற திரைப்பட வடிவத்தைத் தாண்டி ஒரு புதிய சினிமாவாக உருவெடுத்திருப்பது பார்வையாளர்களை வியப்பில் ஆழ்த்தியது.

 நல்ல சினிமாவிற்கான அத்தனை உன்னதங்களும் கொண்ட இப்படத்தில் இன்றைய ஈழத்துப் போர்ச் சூழலின் சிக்குண்ட மனித வாழ்வின் துயரத்தை எவ்விதமான இன பாகுபாடுமற்று சார்பற்றும் மிகவும் அக்கறையுடனும், ஆழமாகவும் பேசியிருப்பது சிங்கள சினிமா கலைஞர்களின் அக்கறையை உணர்த்துகிறது. நல்ல சினிமாவைத் தேடும் பார்வையாளர்களுக்கு வுhளை ளை அல அழழn அதிர்வைத் தரும்.

நன்றி: புதிய தடம்

போரின் குரூரத் தடங்கள்


 ,ukjpak (AUGUST SUN)

-gpurd;d tpj;jhdNfapd; jpiug;glk; gw;wpa xH ghu;it-

இப்போதைய இலங்கைத் திரைப்படத் துறையயைப் பொறுத்தவரையில் சிங்கள மொழியில் உள்நாட்டு தயாரிப்பில் உருவாகும் திரைப்படங்களும், தமிழ் நாட்டிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்டு திரையிடப்படும் தமிழ் திரைப் படங்களும் திரைப்படங்களாக கணிக்கப்படுகின்றன. அத்துடன், ஈழ சினிமா என்கிற அடையாளத்துடன். புலிகளின் கட்டுப்பாட்டுப் பகுதிகளில் தயாரிக்கப்படும் முழு நீளக்கதைப் படங்களும், குறும் படங்களும். ஆவணப்படங்களும் என இதுவரையும் 50 திரைப்படங்கள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன.

அன்மையில் போர் நிறுத்தம், சமாதானப் பேச்சு வார்த்தை ஆகிய இரமதியம (august sun)

-பிரசன்ன வித்தானகேயின் திரைப்படம் வற்றின் சமிக்ஞையாக இனக்குழு சமூகத்தின் நல் உறவின் வழித்தடத்தின் நினைவுகளை மிட்டெக்கும் முயற்சியாக சிங்கள அரசு கட்டுப்பாட்டுப் பகுதியிலும் புலிகளின் திரைப்படமான ~கடலோரக் காற்று| என்ற தமிழ்த் திரைப்படம் திரையிடப்பட்டது.
1983 ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட தமிழ் – சிங்கள இனக் கலவரத்துக்குப் பின் கறுப்பு ஜுலையின் வன்முறைக் கரத்தினால் இலங்கையில் முகிழ்ந்து கொண்டிருந்த தமிழ் சினிமாவின் காலடித் தடம் முற்றிலும் அழித்தொழிக்கப்பட்டும், பல திரைப்பட தமிழ்க் கலைஞர்கள் இன வன்மத்தியினால்  கொலை செய்யப்பட்டும், புலம்பெயர்ந்தும், தமிழ்ச் சினிமாவுக்கு சாத்திய மற்றுப் போனது. இலங்கைத் தமிழ்ச் சினிமா என்பது குறுகிய வரலாற்றுப் பக்கங்களையே கொண்டது. இதுவரை 34 தமிழ்த் திரைப்படங்கள் உள்நாட்டுத் தயாரிப்பாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. தம்பிஐயா தேவதாஸினால் இலங்கை ~தமிழ்ச் சினிமாவின் கதை| என்ற தகவல் தரும் புத்தகம் ஒன்று வெளியாகியுள்ளது. தமிழ்ச்சினிமா வரலாற்றின் மொத்தப் படங்களும் 83 ஆம் வருடத்துக்கு முன் தயாரிக்கப்பட்டன. இலங்கைத் தமிழ் – சிங்கள மொழித் திரைப்படங்களின் அடையாளத்தை சிதைக்கும் தன்மையுடன் தமிழகத்திலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் வியாபார சினிமாவுக்கும் இந்த ஹொலிவ10ட் ஆங்கில படங்களுக்கும் முக்கிய பங்குண்டு. இந்த வகையான போக்கை எதிர்க்கும் அளவில் 88 ஆம் வருடங்களில் ஜே.வி.பி. என்ற இனவாத அமைப்பு தமிழகத்திலிருந்து வெளிவரும் படங்களைத் தடை செய்த வரலாறும் உண்டு. இப்போது சொந்த மண்ணில் தமிழ்ப் படங்கள் தயாரிக்கப்படுவதில்லை. புலம் பெயர்ந்தவர்களின் படங்களும், புலிகளின் படங்களும் தான் இன்றைய இலங்கையின் ஈழத்து சினிமாவாக இனம் காணப்படுகின்றன. ஆனால் இப்படங்களில் பெரும்பாலும் தமிழக வியாபார சினிமாவினுடைய பிராமணிய கதையாடலின் மறு பாதிப்பாகவும் போர்முலாத்தனமான கதையாடலும் கொண்ட படங்களாகவே இருக்கின்றன.  ஈழ வாழ்வின் போர் நெருக்கடி பற்றியோ, பௌத்த பேரினவாத அரசுகளின் இன வன்முறை பற்றியோ, சொந்த மண்ணில் பிரச்சினைகள் பற்றிய ஆழ்ந்த புரிதலுடனும் சினிமா மொழி குறித்த பிரக்ஞையுடனும், படைப்பாளு மையுடனும் இன்று வரையும் ஒரு ஈழ சினிமா கூட வெளிவரவில்லை, தமிழக கழிசடை வியாபார நசிவு சினிமாவினுடைய இரும்பு பிடிக்குள், தன்னை தன் உணர்வை அடகு வைத்திருக்கும் சினிமாக் கலைஞர்கள் என்ற சொந்த மண்ணின் குறிப்புகளுடனும். அடையாளத்துடனும் எப்போது சினிமாவை உருவாக்குவார்களோ?

திரைப்பட சங்கங்களின் தேவையோ, திரைப்பட மொழி பற்றிய புரிதலோ. திரைப்பட கல்வி பற்றிய அறிவோ, இன்னும் கூட சரியான முறையில் இனம் காணப்படாத சூழலில். சிங்கள மொழி சினிமா இன்று உலகளவில் பேசப்படுகின்றது. ஆனால் முதல் சிங்கள சினிமா தமிழகளத்தின் மதுரை மண்ணில் பழைய ஸ்டூடியோ ஒன்றில்தான் பிறந்தது என்பது வரலாற்று உண்மை. அப்படி வளர்ந்த சிங்கள மொழி சினிமாவும் தமிழ், இந்தி திரைப்படங்களின்  மறுப்பதிப்பாகத் தான் இருந்தது ஆனால் 1951 இல் சிறிசேன விமலவீர என்பவரால் ~பொடி புத்தா| என்ற திரைப்படம் தான் சிங்கள மொழியின் சுயமான சினிமா பிறப்பதற்கு வழி வகுத்தது.

அதை தொடரந்து 1956 ரேகாவ – விதியின்கோடு என்ற சிங்கள படத்தை இலங்ரைகயின் ~ரே| என்று வர்ணிக்கப்படும் வெஸ்டர் ஜேம்ஸ் பீரிஸ் பிராந்தியத் தன்மையுடனும், சிங்கள கலை, மொழி பண்பாட்டுடனும் உருவாக்கினார். அவரின் தொடர்ச்சியாக பு.னு.டு. பெரோ, ~பரசுது மல்| என்ற படத்தை எடுத்த காமினி பொன்சேகா இவர்களுடன் இரண்டாம் தலைமுறை இயக்குநர்களான ர்.னு. பிரேமரத்னே, வசந்த ஒபயசேகர, சுமித்ரா பீரிஸ், தர்மசிறி பண்டார நாயக்க, திஸ்ஸ அபேசேகர, மூன்றாம் தலைமுறை இயக்குனர்களான சுகத் தேவப்பிரியா ஜேக்சன் அந்தானி மோகன் நியாஸ் லிண்டன் சோமகே, அசோகா ஹந்தகமா, இனோக்கா சத்யாங்கனி போன்ற பாரம்பரியம் இன்று வரை தொடர்கின்றது.

அதிலும் பிரசன்ன விதாகேயின் சிங்கள சினிமா இலங்கையில் சர்ச்சைக்குரிய படைப்புகளாக கருதப்படும் பௌர்ணமி தின மரணம் (புரஹிந்த களுவற) திரைப்படம் இலங்கை பேரினவாத அரசாங்கத்தால் தடைசெய்யப்பட்டதும். அது பின் உலக பட விழாவிலும் கலந்து பல சர்வதேச விருதுகளைப் பெற்றதும் நினைவுபடுத்த வேண்டிய விடயம்.

இலங்கையில் நடக்கும் உள்நாட்டுப் போர்ச் சூழலையும் அரசியல் வன்முறைகளையும் பின்னணியாகக் கொண்ட பல திரைப்படங்கள் வெளிக் கொண்டு வரப்படுகின்றன. அதில் அசோக ஹந்தகமயின் வுர்ஐளு ஐளு ஆலு ஆழுழுN படமும் சோமரத்த திஸாநாயக்கவிக் ~சசோஜா| மற்றும் பிரசன்ன விதானகேயின் ~பௌர்ணமி தின மரணம்| மற்றும் இர மதியம (யுரபரளவ ளுழn) போன்ற பிரச்சினைகள் பற்றி பேசும் சினிமாக்களைக் குறிப்பிடலாம்.

கடந்த டிசம்பர் மாதத்தின் நடுப்பகுதியில் கேரள மாநில தலைநகரான திருவனந்தபுரத்தில் 8வது சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் உலக சினிமா (றுழுசுடுனு ஊஐNநுஆயு) பிரிவில் திரையிடப்பட்ட ~ஆகஸ்ட் சன்| என்ற சிங்கள மொழித் திரைப்படம் சிங்கள சினிமாவின் ஆளுமையான படைப்புக்களைத் தரும் பிரசன்ன விதனகேயின் ஐந்தாவது திரைப்படமாகும். இப்படம் டில்லியலில் நடந்து முடிந்த 34 ஆவது உலக திரைப்பட விழாவில் போட்டி பிரிவுக்கு தேர்வாகியிருந்ததைக் குறிப்பிட வேண்டும்.

~இர மதியம்| என்ற ~ஆகஸ்ட் சன்| திரைப்பட போர் மனித வாழ்வில் ஏற்படுத்திய அனர்த்தங்களையும் அவல நிலைமையையும் மண்ணைவிட்டு பிரிவதில் உள்ள மனித வலியையும் பற்றி பேசுகின்றது. இப்படம் மூன்று வௌ;வேறு கதைகளைக் கொண்டது. போரினால் பாதிப்படைந்த மூன்று வௌ;வேறு மனிதர்களின் வாழ்வைப் பற்றிய கதையுடன் தன்னிலையடனான சினிமா மொழியுடனும் திரைப்படம் தொடங்குகின்றது.

இஸ்லாமியர்களை துரோகிகளாகக் குற்றம் சாட்டி மன்னார் தீவுகளிலிருந்து புலிகளால் வெளியேற்றப்பட்ட இஸ்லாமிய ஏழைக் குடும்பம் ஒன்றின். ஒரு சிறு வியாபாரியும் அவருடைய சிறிய வயது மகனும் அவனுடன் நெருக்கமான உறவு கொண்டிருக்கும் வளர்ப்பு நாயை விட்டு பிரியும் சிறுவனின் வாயிலாக இஸ்லாமிய சமூகம் எதிர்கொள்ளும் நெருக்கடிகளையும் அகதியாகச் சொந்த நாட்டில் வாழ நேர்ந்த போது அங்கே புதிய குட்டி நாயொன்றின் உறவை சிறுவன் பெறுவதன் மூலமாக வாழ்வின் மாற்றம் பற்றியும்@

இலங்கை விமானப்படையில் விமான ஓட்டியாக இருந்து போர்ச்சூழலில் காணாமல் போன கணவனை ஒரு சிங்கள அறிவு ஜீவி பத்திரிகையாளனுடன் இணைந்து தேடுகின்ற ஒரு இளம் வயது பெண்ணின் தனிமை, துயரம் அதனால் எழுகின்ற அறம் பற்றிய பிரச்சினைகள் என்றும் இன்னொரு பக்க கதையும் அவைகளின் நடுவே சிங்கள இராணுவப் படையிலிருந்து வெளியேறி வேறு வேலைக்காக பல இடங்களிலும் அலையும் சிங்கள வாலிபன் ஒருவனின் அலைச்சலில் தன் தங்கை ஒரு விடுதியில் பாலியல் தொழில் ஈடுபடுகின்றாள் என்று தெரிந்து மனமுரண் அடையும் தன்மையும். பின் வீட்டுக்குத் திரும்பும் போது தன் தங்கைக்குப் பரிசுப் பொருட்கள் வாங்கிச் செல்லும் அண்ணனின் பாசமும் என்று மூன்று உலகத்திலும் போரினால் வாழ நேர்ந்த மனிதர்களும், அவர்கள் தன் சொந்த பிரச்சினையுடன் ஒரே நேர் கோட்டில் இறுதிக் கட்டக் காட்சியில் சந்தித்துக் கொள்கிறார்கள்.

அவர்களின் சந்திப்பு என்பது வௌ;வேறு உலகத்தில் வாழ்வதற்கான அடையாளத்துடன் ஒரே நேர் கோடம்டில் வந்து போகிறார்கள். அறிமுகமில்லா அவர்களின் ஒவ்வொருவருக்கும் வௌ;வேறு பிரச்சிணைகள். ஆனாலும் வரலாற்றின் பாதையில் ஒரே நேர்கோட்டில் தொடர்ந்து பயணத்தை மேற்கொள்கிறார்கள் என்று தொனியுடன் திரைப்படம் நிறைவடைகின்றது.

திரைப்படத்தின் இயக்குனர் பிரசன்ன விதானகே ஈழக் கவிஞர்  சேரனின் கவிதை ஒன்றின் தாக்கத்தினால்தான் முஸ்லிம்களின் கதையை திரைப்படத்தில் உருவாக்கி யுள்ளதாகக் கூறியுள்ளார். இஸ்லாமியர்கள் பாதிக்கப் பட்டவர்களிலும் பாதிக்கப்பட்டவர்களாக இருப்பதாகக் கூறும் இயக்குனர் திரைப்படத்தில் இஸ்லாமியர்களின் துயரம் குறித்தோ, இஸ்லாமியர்களை வெளியேற்றுவதற்கான சூழல் குறித்தோ. பேசாமல் உள்நாட்டுப் போரினால் அதிக பட்சமாக பாதிப்படைந்தவர்கள் சிங்கள மக்கள் தான் என்ற தொனியும், சிங்கள சார்புடனான கதையாடல் இருந்தாலும், தமிழ் பேசும் மக்கள் இன்று உலகமெல்லாம் போரினால் சிதறிக் கிடக்கும் நிலையையோ. உள்நாட்டிலேயே அகதிகளாக வாழ நேர்ந்ததையோ, சிங்கள பேரினவாத அரசுகளினதும் இன வன்முறை அரசியலை முன் வைக்கும் பௌத்த துறவிகளினால் தினம் தினம் அல்லலுறும் தமிழர்களின் வாழ்வு குறித்து படம் கவலைப்படவில்லை என்பதும் போரினால் சிங்களப் பெண்கள் பாலியல் தொழிலுக்குத் தள்ளப்படுகிறார்கள் என்ற உண்மைக்குப் புறம்பான கதையாடலை சினிமா கொண்டிருக்கின்றது. பாலியல் தொழில் என்பது போருக்கு முன்னர் கூட, இதே அளவில் இருந்தமை குறிப்பிட வேண்டியதொன்று.

போர்ச் சூழலை முன் வைத்து சிங்கள இராணுவ வீரர்களுக்கு 2,000 இளம் பெண்கள் பாலியல் தொழிலா ளிகளாக ஆக்கப்பட்டது குறித்த துயரமான உண்மையைத் திரிக்கும் விதத்தில் பாலியல் தொழில் போரின் வேறு முகத்தினால்தான் உருவாக்கப்படுவதாக படம் கூறுகின்றது. மற்றும் படத்தில் ஒரு காட்சியில் பாலியல் தொழிலில் ஈடுபடும் பெண்கள் தனியாக வீடு பிடித்து ஓர் இடத்தில் வாழ்வதாகக் காட்டும் காட்சியில் அனைத்துப் பெண்களையும் சிங்கள இளம் சிங்கள பெண்களாகக் காட்டுவதன் வாயிலாக படம் உண்மைக்கு நேரான ஒரு பக்கச் சார்பை நிலை நிறுத்த முயல்கின்றது. இதன் மூலமாக சிங்களப் பெண்கள் மட்டுமே பாதிப்டைந்தார்கள் என்ற கருத்துக்குத் துணை நிற்கின்றது. அதேநேரம். அசோகா ஹந்தகமயின் வுhளை ளை அல ஆழழn என்ற சிங்கள சினிமாவில் தமிழ்ப் பெண் எப்படி போர் வன்முறையினால் பாலியல் பண்டமாக ஆக்கப்படுகிறாள் என்பதை உண்மையுடனும் நேர்மையுடனும் சித்திரிப்பதை இங்கே சமகால சினிமாத் தன்மையுடன் கூறும் போது உண்மைக்கும் புனைவுக்குமான முரணைக் கட்டவிழ்க்க முடியும் மேலும் தமிழ் மக்களின் உணர்வுக்கு அணுகமாகவும் போருக்கு எதிராகவும் இயங்கும் சிங்கள அறிவு ஜீவிகள் புலிகளின் ஆதரவாளர்கள் தான் என்று காட்டும் இச் சினிமா இஸ்லாமியர்களை புலிகள் தன் சொத்த ~நிலத்திலிருந்து வெளியேற்றியதாகக் காட்டுவதன் வாயிலாக. பௌத்த பேரினவாத அரசியலின் பகுதியாக இஸ்லாமியரையும் கூட்டுச் சேர்க்கும் சதி முயற்சியாகவே இதைக் கருத வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்படுகின்றோம்.

படத்தின் சாராம்சம் போர் தரும் வலியும் அதன் பின் விளைவுகளும் துயரங்களும்  அனைவரையும் பாதிக்கின்றது. என்பதுதான். ஆனால், புலிகள் மட்டும்தான் உள்நாட்டுப் போருக்குப் பொறுப்பு என் பதாகப் படத்தின் உட்கட்டமைப்பு கொண்டிருக்கின்றது. உள்நாட்டுப் போருக்கு இரண்டு பக்கமுமே காரணம் என்பதையும் அதிலும் சிங்கள பேரினவாத அரசுக்களுக்கு இதில் பெரும் பங்குண்டு என்ற உண்மையை முன் வைக்காமல் படம் விலகி செல்கின்றது.

போர் தரும் வலிக்கு புலிகள் மட்டுமே காரணம் என்று குற்றச்சாட்டும் இப்படம் நேர்மையற்ற படைப்பாகவே தன்னை வெளிக்காட்டிக் கொள்கின்றது. மேலும் இன விடுதலையின் வரலாற்றில் இஸ்லமியருக்கு புலிகள் ஏற்படுத்திய நெருக்கடி என்பது இங்கே போர் தரும் வலியும் துயரம் என்கிற அளவில் இணைந்து பார்ப்பதென்பது நிலைமைகளை தலைகீழாகப் புரிந்து கொள்வதாகவே முடியும். போரினால் பெரும்பாலும் பாதிப்படைந்தவர்கள் சிங்கள மக்கள் தான் என்கிற ஒரு பக்கச் சார்பு கொண்ட எதிரான கருத்துக்கு வலுச் சேர்ப்பதற்கே புலிகளால் வெளியேற்றப்பட்ட இஸ்லாமியர் களையும் அவர்கிள்ன நிலையையும் இணைத்து பார்க்கின்ற இப்படம். சமூகத்தின் முரண்பாடுடைய அரசியல் நடவடிக்கை களை இது போன்ற படைப்புக்குள் கொண்டுவரும் போது அது அதற்கேற்கேயான சமூக பின்னணியுடன் வைத்துப் பேசப்பட வேண்டும். படத்தினுடைய உட்கருத்துக்கு தந்திர மான முறையில் பலம் சேர்க்கப்படுவது இஸ்லாமியர்களை இணைத்துக் கொள்வதில் தான்.

போர் சிங்கள மக்களை மட்டுமே பாதிக்கின்றது என்ற ஒற்றைக் கருத்தை வலுப்படுத்த படத்தில் வரும் இரண்டு சிங்களப் பின்னணியுடனான மனிதர்களை மட்டும் காட்டுவதனால் சாத்தியமடையச் செய்ய முடியாது என்று தெரிந்தே புலிகளினால் நேரடியாகப் பாதிப்படைகின்ற இஸ்லாமியர்களை எதிரான கருத்தளவில் இணைக்கும் போது அது முரண்தன்மையுடன், சூட்சமமான முறையுடன் படம் பலமான இடத்திற்கு நகர்ந்து விடுகின்றது. படத்தில் வருகின்ற இரண்டு சிங்கள கதாபாத்திரங்களை மட்டும் படமாக்கியிருந்தால் படத்தினுடைய சார்புத்தன்மையின் அரசி யல் அப்பட்டமாக வெளிப்பட்டு விடும். இதை மூடி மறைப் பதற்கு சமூகத்தின் எதிர் நிலையிலான இஸ்லாமியர்களை இணைக்கின்றது படத்தின் தந்திரமான திரையாக்கம் தான்.

ஏற்கனவே இஸ்லாமியர்களை வெளியேற்றியது தவறுதான் என்கிற உண்மையை மன்னிப்புடன் புரிந்து கொண்ட புலிகள் அதன் தொடர்ச்சியை மறைத்து பிரச்சினைகளை மேலும் தலைகீழாக இச்சினிமா தன்னுடைய ஒரு பக்க சிங்கள சார்பான ஒற்றைத் கருத்துக்கு இஸ்லாமிய வெளியேற்றத்தை மிகச் சரியான முறையில் பயன்படுத்திக் கொள்கின்றது. அத்தோடு. போர்ச்சூழல் சிங்களவர்களை, சிங்களப் பெண்களை மட்டும் தான் பாதிக்கின்றது என்பது ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதொன்று இன்று உலகம் முழுவதும் அகதிகளாகத் தமிழ் மக்கள் சிதறியடிக்கப்பட்டதும், நாடற்றவர்களாக, வீடற்றவர்களாக ஆக்கப்பட்டது, இதே மண்ணில்தான். தமிழர்களின் மொழி, அடையாளம் சிதைக்கப்பட்டதும் இதே மண்ணில்தான். அத்தோடு, படத்தில் போர் வீரராக வரும் வாலிபன் அரசாங்கச் சலுகையோடு வீடு கட்டுமளவுக்கு வளர்ந்திருக்கின்ற. பொருளாதார சூழலில் எந்தப் பெண் விபசாரத்திற்குப் போவாள்.

இன்று எனது சமூகம் முற்றிலுமாக சமுதாயத்தைப் பற்றியோ சமூக பொறுப்புணர்வோ, அறிவோ இல்லாமல் போய்விட்டது. அது ஒவ்வொருவரையும் தன் சொந்தக் குடும்பத்தை பற்றியே சிந்திக்க வைக்கின்றது! அதே போராட்டத்தினால் நாங்களும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளோம் என்று கூறும் பிரசன்ன விதானகே தன் படத்தில் போரின் அழுத்தம் சிங்களவர்களையே நசுக்குவதாகக் காட்டுவது முற்றிலும் முரணான பகுதியாகும். நேரடியாக போருக்கு முகம் கொடுப்பவர்கள் தமிழ் மக்கள்தான். அவர்கள் பற்றிய உண்மைகளை திரைப்படத்தில் மௌனமாக விட்டது எதனால்?

பொர் ஒரு உயிர்களை ~பலி| வாங்கிக் கொண்டு இருக்கும் போது. இன்னொரு பக்கம் வு.ஏ யின் வாயிலாக கிரிக்கெட் டே;ச் பார்ப்பவர்கள் சிங்களவர்கள்தான. உயிர் இழப்புகளைப் பற்றிய கணக்கு எண்ணிக்கையை கிரிக்கெட் வர்ணணையின் ஸ்கோர்களாகப் பார்க்கின்றவர்களும் இதே மக்கள்தான். மேலும் போரின் விளைவுகளும். அனர்த் தங்களும், மனச்சிதைவுகளும் வடக்கு, கிழக்குப் பகுதிகளில் தான் மிகவும் அதிகமாக தாக்குகின்றன. சிங்கள மக்கள் பெரும் பான்மையாக வாழ்வது தென்னிலங்கையின் மேற்குப் பகுதிகளிலும். மத்திய பகுதிகளிலும் தான் இங்கே போரின் பாதிப்பு சிங்கள மக்களை நேரடியாகத் தாக்குவதில்லை. பெரும்பான்மையான சிங்கள மக்களுக்கு போரினுடைய துயரமும் வன்முறையும் தெரிவதுமில்லை, உணர்வது மில்லை ஆகவே, இங்கே படம் முன் வைக்கும் பிரச்சினை  கள் இன்றைய நிலையில் சாத்தியமற்ற கருத்துகள் தான்.

பத்திரிகையாளனாக வரும் கதாபாத்திரமும், கணவனை போரில் இழந்து தேடிக் கொண்டிருக்கும் இளம் பெண்ணும் ஒரு கட்டத்தில் உடல் ரீதியாக இணையும் தருணம் வந்ததும் பத்திரிகையாளன் அற மதிப்பீடுகளின் வழி தன் உறவை மறுப்பது எப்படிச் சாத்தியம். இப்படியான சூழலில் சுத்தமான மனிதர்களாக எந்த மனிதன் இருப்பான். உடல் ரதுpயான தாபங்கள், உடல் தேவைகள், பௌத்தம், தம்மம் எப்படி அத்தனை சீக்கிரத்தில் மனிதனை கட்டுக்குள் கொண்டு வந்துவிடும். சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும் போது எல்லா மனிதர்களும் பயன்படுத்திக் கொள்ளும் தன்மை கொண்ட தன்னிலைகள்தான். இதை ஏன் படத்தில் வாய்ப்பு இருந்தும் இயக்குனர் தவிர்துவிட்டார். அவன் தன்னைக் காப்பது பௌத்தத்தினாலா? இல்லை அது தந்திருக்கும் அறத்தினாலா?

மலையகத் தமிழர்களின் நெருக்கடி என்பது இன்று போரினால் வேறு வகையான இன வன்முறைக்கு உள்ளாகியுள்ளதையும் இங்கே இப்போது நினைவு படுத்த வேண்டியிருக்கின்றது. 1983 இல் ஜுலை கலவங்கள் 13 சிங்கள இராணுவத்தை கொலை செய்தமைக்கான பழிவாங்கும் தன்மையுடன் இந்திய வம்சாவளி அப்பாவி மலையகத் தமிழர்களை சுற்றியுன்ன பேரினவாத சிங்கள அரசுகளும், சிங்கள இன வன்முறை கொண்ட மக்களும் இன்னும் பழிவாங்குவதும், வாழ்வை நெருக்கடிக்குள்ளாக்குவதும். சந்தேகத்தின் பேரில் கைது செய்வதும் பொலிஸ் சித்திரவதைகளும். அடையாள அட்டை இல்லாததனால் அரசு காட்டும் பழிவாங்குதலும், சாதிய இன வன்முறைக்கும் வறுமைக்கும். ஏகாதிபத்திய சுரண்டலுக்கும் முகம் கொடுத்து வாழ்வார்கள் இந்த மலையக மக்கள்தான். தமிழ் நாட்டின் தொப்புழ் கொடி தொடர்புடைய மனிதர்களான இவர்களை எல்லா படத்தில் ஒரு செய்தி கூட சொல்லாமல் போனது இயக்குனரின் சிங்கள மேலாதிக்கப் போக்கையே முன் வைக்கின்றது. ஒரு திரைப்படத்தில் இத்தனை பிரச்சினைகளையும் பேசிவிட முடியாதுதான் ஆனால், இப்படத்தில் அதற்கான சூழல் இருந்தும் தவறவிட்டது எதனால் என்ற கேள்வி முன் எழுகின்றது.

அத்தோடு. இதே திரைப்பட விழாவில் ~சின்ன தேவதை| என்கிற இன்னொரு சிங்கள சினிமாவும் கலந்து கொண்டது. அதன் கதையாடலும் காட்சிகளும் நம் தமிழ் வெகுசன சினிமாவினுடைய தன்மையைக் கொண்டிருந்தாலும் இதில் மலையகத் தமிழர்கள் உதிரி கதாபாத்திரமாக முகமற்றவர்களாக சித்தரிக்கப்பட்டிருந்ததும். சிங்கள மொழியை காலாகாலமாக தமிழ் மக்களின் மேல் திணிக்கும்  பேரினவாத அரசுக்களின் போக்கை இப்படம் தன் கதை யாடலின் வாயிலாக நியாயப்படுத்தியிருந்தும். இப்படத்தில் இயக்குனர் சோமரத்ன திசா நாயக்கவை நான் கண்டு உரையாடிய போது. அவர் இப்படத்தை முன் வைத்த.
~தமிழர்கள் சிங்கள மொழியைப் பேசுகின்றார்கள். ஆனால் சிங்களவர்கள் தமிழ் மொழியைக் கற்பதும் இல்லை, பேசுவதற்கு முயற்சி செய்வதுமில்லை… இது தவறுதான். இது போன்ற நிலைமை மாற வேண்டும். ~என்றும் தன் தவறை அவரும் ஒப்புக் கொண்டது குறிப்பிட வேண்டிய தொன்று இப்படியான போக்குகளை உலகப் பட விழாக் களிலும் சந்திக்க, பார்க்க நெர்வது துரதிஷ்டமே

ஆகஸ்ட் சன் படத்தில் வரும் இறுதிக் காட்சியை போல்தான் வௌ;வேறு மொழிகளுடன். கருத்துகளுடன் முரண்பாட்டுடனும் ஒரே நேர் கோட்டில் சந்தித்துக் கொள்கிறோம். வௌ;வேறு உலகத்துடனும், அவரவர்களுக் கான நம்பிக்கையுடனும் ஆசைகளுடனும் பயணங்கள் தொடர்கின்றன.

நன்றி: தினகுரல்

க்ளோஸ் அப் சினமாவில் ஸென் மொழி


    

  
   The Sea That Thinks  

அங்கே ஒரு கடல் இருந்தது


நெதர்லாந்து http://www.dezeediedenkt.nl/htm/dezeediedenkt.htmதிரைப்படம் குறித்த எண்ணங்கள்


 
முழுவதும் நீராலும் அற்புதமான

அலைகளாலும் நிரம்பி ,ருந்த அந்த கடல்

அந்நிலையிலிருந்து விடுபடுவதாய் நினைக்கத்

தொடங்கிய நாளில் அனைத்து பிரச்சினைகளும்

துயரங்களும் துவங்கிவிட்டன

திரைப்படத்திலிருந்து ஒரு குறிப்பு

உலக சினமா வரலாற்றின் பக்கங்களில் சினமா கலை மொழியின் தீவிரமும், ஆழ்ந்த படைப்பாக்கத்தன்மையும் மிகவும் வேகமான காட்சி ரூபத்தின் நவீன கதையாடல்களையும் புதிய திரை மொழி ஆக்கங்களையும் ஆழ்ந்த பிரக்ஞையுடன் திரை மேதைகள் தன் சட்டக வெளிகளில் நிகழ்த்தியிருக்கிறார்கள். காட்சி ஊடகங்களின் அதி நவீன தொழில் நுணுக்க வரவினால் சினமா கலை அதனுடைய உயர்ந்த ,டத்திற்கு சென்ற படியே ,ருக்கின்றது. ,வ்வுலகில் தவிர்க்க முடியாத நோயாக தொழில் நுட்பங்கள் வளர்கின்றது. அந்த நோயை உள்வாங்கும் தளமாக ஹாலிவுட் சினமாக் கூடாரங்கள் ,ருக்கின்றன. ஆனால் தொழில்நுட்ப பயன்பாட்டை ஆழ்ந்த புரிதலுடனும். தேவை கருதியும் பிரக்ஞையுடனும் பயன்படுத்தும் போக்குகளை நாம் உலக சினமாவில் ,ருந்தே கண்டறிய முடியும். தொழில்நுட்ப ஜாலங்களை நம்பி ஏமாற்றப்படும் பாசிச ஏகாதிபத்திய சினமாக்களுக்கு மத்தியில் வாழ்வின் மொழியாக சினமாவை காணும் திரைப்பட மேதைகள் தன்னுடைய சுய வெளிப்பாட்டின் போதாமையாகவே தொழில்நுட்பத்தை ,னம் காண்கிறார்கள். ஒரு பக்கம் தொழில் நுட்பம் பார்வையாளனை சுரண்டுவதற்கும், மயக்மான ஒரு வெளியை உண்டாகுவதற்கும் திட்டமிட்டு பயன்படுத்தினாலும் சினமாவை வாழ்வை சொல்லும் சாதனமாக காணும் கலைஞன் தொழில்நுட்பத்தின் தேவையே தனது பிரக்ஞையை வெளிப்படுத்த போதாமையோடு உணர்கிறான். கணனி உறவுடான தொழில் நுட்பத்தினால் வெறும் பாசாங்கான அசட்டுதனமான சினமாவை மட்டுமே உற்பத்தி செய்ய முடியும். நல்ல சினமா என்பது பிரமாண்டமான ஹாலிவுட் தொழில்நுட்ப மோசடி வேலைகளில் ,ல்லை. எளிமையாக உருவாக்கப்படும் சினமாவில் ,ருக்கும் ஆன்மா பிரமாண்டமான பொருட் செலவுகளால் உற்பத்தி செய்யப்படும். சினமாவில் ,ருப்பதில்லை.

கலை எப்போதுமே மிக எளிமையாலும், அனுபவத்தினாலும், வலியினாலும் மக்களின் ஞாபக வெளிகளில் தங்கி போகின்றது.

“”விஞ்ஞானம் என்பது அறிவின் எல்லையை விஸ்தரிக்கச் செய்கிறது முயற்சி, தொழில்நுட்பம் அந்த அறிவினை செயல்படுத்தும் முறையாகும்” ஐரோப்பிய, ஹாலிவுட் தொழில்நுட்ப ஜாலங்கள் மனிதமூளையை திசை திருப்பவும், மன அமைப்பை நுகர் சக்கையாக பிழியவும் மனிதனை வன்முறை உருவமாக வடிவமைக்கவும், ஏகாதிபத்திய பிரதியாக உருசெய்யவும் மட்டுமே ,வ்வகையான பாசாங்கு சினமாக்களின் வேலை ஆனால் சினமõவை சுய மருத்துவமாக கருதும் படைப்பு கலைஞன் மனிதனை ஏமாற்றுவதற்காக அல்லாமல் வாழ்வை தீர்க்கமாக சொல்லவும் மனித வாழ்வின் துயர கதையை தன்னுடைய சினமா மொழியின் மூலமாக ,னம் கண்டு தீர்க்கவும், மானுட விடுதலைக்காகவும், அன்பை விதைக்கும் ஊடகமாகவுமே எல்லாவிதமான நவீனத்துவ சினமா உத்திகளும் உலக சினமாக கலைஞனுக்கு உதவுகின்றது.; கலையும், தொழில்நுட்பமும் ,ணையும் போது சினமாவின் படைப்பாளுமை நுட்பமாக அமைந்துவிடுகின்றது. மனிதனுக்குள் ,யக்குநர் நினைக்கும் உணர்வை வெளிக்கொண்டு வர உதவுகின்றது.

 
   தொழில் நுட்பம் என்பது கலைக்கும் கலை படைப்புக்கும் நுட்பமானதொரு ,ருப்பை தருகின்றது. தொழில் நுட்பத்தை தன் கருத்தியலுக்கு தகுந்தபடி சரியாக பயன்படுத்த தெரிந்த சினமா கலைஞனால் மாஸ்டர் படைப்பை தரமுடிகின்றது.

தொழில் நுட்பங்களை எடிட்டிங், கோணம் ஒலி, ஒளி சிறப்பு சப்தங்கள், ,சை, களம், காலம், உணர்வு, சு10ழல், பின்னணி, தோற்றம் போன்றவைகளை கலை ரீதியாக பயன்படுத்தும் போது சினமா கலை சாதனமாக பரிணமிக்கின்றது. அந்த வகையில் நவீன சினமா மொழியுடன் மிகவும் எளிமையாக எடுக்கப்பட்டிருந்த தெநர்லாந்து திரைப்படமான கூடழூ குழூச் கூடச்வ கூடடிணடுண் என்ற திரைப்படம் கடந்த கேரள உலக திரைப்பட விழாவில் திரையிடப்பட்டது. ,த்திரைப்படம் காட்சி கலையின் அதி நவீன உத்திகளை கையாண்டிருப்பதன் வழியாகவே மனித பிரக்ஞையை தொடவும், மனித உணர்வை தட்டி எழுப்பவும் என்றும் மறக்க முடியாத நல்ல சினமா அனுபவத்தை பார்வையாளர்களின் நினைவுகளில் தேங்கி நிற்கின்றது.

“நல்ல க்ளோஸ் அப்புகள் கவிதை போன்றவை

அவைகளை கண்களால் உணர முடியாது

,தயத்தால் தான் உணர முடியும்’

சினமா கலையின் ,டூணிதண்ழூ க்ணீ என்கிற மிக அண்மை காட்சி துண்டுகளில் தத்துவத்தையும், அதன் அழகியலையும் அதன் தொழில்நுட்ப கலைப்பயன் பாட்டையும் புரிந்து கொள்ள வேண்டுமென்றால் ,ச் ஸென் சினிமாவை வாழ்நாளில் நிச்சயம் ஒரு தரம் பார்த்து விட்டு வரவேண்டும். ஸென் வாழ்விற்கும் குளோஸ் அப் என்கிற சினமாவின் ஒரு துண்டு ஷாட்டுக்கும் என்ன உறவு? ஸென் தன்மையை ஒரு துண்டு ஷாட்டுகள் எப்படி திரை பிம்பங்களில் வெளிப்படுத்துகின்றது. ஒரு தத்துவத்தை சொல்ல ஒரு சாதாரண ,டூணிதண்ழூ தணீ ஷாட் மட்டும் போதுமானதாக ,ருந்த சாத்தியம் எப்படி?

“சில சமயங்களில் க்ளோஸ் அப் என்பது ,யற்கையான ஒரு விளக்கத்தை நமக்கு தருவது போலத் தோன்றலாம் ஆனால் ஒரு நல்லக்ளோஸ் அப் நமக்கு தெரியாத விஷயங்களைப் பற்றியும் நம்முடைய அழகிய சிந்தனையை ,தமான அக்கறையை வாழ்க்கை பற்றி நெருக்கமான உணர்வை மற்றும் விரும்பக் கூடிய உணர்வை அது நமக்கு காட்டுகிறது. நல்ல க்ளோஸ் அப்புகள் கவிதை போன்றவை.

,த்திரைப்படமும் மனதின் ஆழ்வெளிகளுக்கு சென்று மூடுண்டு கிடந்த உணர்வுகளை தட்டி எழுப்பி நம்மை நமக்கே உணரச் செய்து உள் உலகத்திற்கு கொண்டு சென்று விட்டு விடுகின்றது. உயிருருவின் ,சையை ,ருப்பின் ஓசையை ,ப்படம் தன் சலன சித்திரம் வழியாக ஞபாகப்படுத்தி சென்று விடுகின்றது ,ப்படத்தை பார்த்த பின் என்னுள் எங்கே படித்த ஸெயின்ட் திரேசாவின் “நீ செய்ய வேண்டிய தெல்லாம் பார்க்க வேண்டியதுதான்’ என்ற எளிமையான வாசகமே நினைவுக்கு வந்தது.

“வாழ்க்கையின் பல்வேறு விஷயங்களை நாம் ரொம்பவும் மேம் போக்காக எடுத்துக் கொள்கிறோம்.

மிகப் பெரிய விஷயங்களுக்கு காரணமாக விளங்கும் முக்கியமான பிரச்சினைகளின் ஒவ்வொரு நுணுக்கத்தையும் காமிராவானது வெளிக்காட்டியது. பல்வேறு மண் துகள்களின் சரிவுகள்தான் ஒரு பெரிய நிலச்சரிவாக மாறுகிறது. பல்வேறு க்ளோஸ்அப்கள் ஒரு பொதுவான விஷயத்தை ஒரு நொடியில் ஒரு குறிப்பிட்ட விஷயமாக மாற்றக்கூடியது. க்ளோஸ்அப்பானது வாழ்க்கையைப் பற்றிய நமது பார்வையை அகலப்படுத்த மட்டும் ,ல்லை ஆழப்படுத்தவும் செய்தது.

,த்திரைப்படமும் நம் மனவெளிகளின் ஆழ்ந்து போய்விட்ட வாழ்வின் மேல் எவ்விதமான அக்கறையும் அற்று பிடிப்பு தழுவிய விரக்தி அப்பிய வாழ்வின் கணங்களில், சின்னச் சின்ன சலனங்களை, நம்முள்ளேயே அமிழ்ந்திருந்த தன்னுணர்வற்ற நினைவலைகளை கிளறி விடும் போது நமக்குள் எழும் கலா உணர்வை பற்றியே ,ப்படம் தன் திரை மொழியில் விபரிக்கின்றது. “கலை மனிதனின் பகுத்தறிவை பாதிப்பதில்லை

அவன் உணர்வுகளை பாதிக்கிறது

அவன் ஆன்மாவை கலக்குகிறது

நல்ல விஷயங்களை நோக்கி அவனை திருப்புகிறது’

ஒரு திரைப்படம் நம் வாழ்வின் போக்கை விசாரணைக்குட்படுத்தும், அக்கறையற்ற வாழ்வின் பிரச்சினையின் நெருப்பு நிமிஷங்களில் நாம் கவனிக்க மறந்த நம்முடைய நிழலில் ஒளிபிம்பத்தை நம் கண்ணுக்குதெரியாத தியான சிதறல்களை மெல்லிய உணர்வுகளை, வாழ்க்கை அதன் தனித்தன்மையை புதிரை, காதலை, நிர்வாணத்தை, கிழிக்கப்பட்ட ஒரு புத்தகத்தின் பக்கங்களை, தொலைக்காட்சியை,

 (தொடரும்)

 

 
   

Previous Older Entries