தேநீரில் கரைந்த கனவுகள்…!


ö ö
இருப்பதற்கான கனங்கள் மறுக்கப்படும்
நாளில் உன் தேநீரின் உதட்டில்
என் கைரேகையின் சுவடுகள்
அட்டைக் கடித்த குருதியின்
வாசனையை பருகும் நினைவுகள்
மறுபடியும் ஒழுகி தீர்த்த காம்ராவின்
வெய்யில் பொழுதொன்றில் மஞ்சல் நிற
பாப்பாத்தியின் ஈரகசிவின் சுமையுடன்
நீ ஒத்த லயத்தில் தனியாக
சுதந்திரம் ஏதுமற்று வெள்ளைக்காரன்
கட்டிய லயத்தை அன்னாந்த படி
நீளும் அனலான ராத்திரியில்
பாடிப்பறந்து திரியும் வினாகளற்ற
வேலைகள் எல்லாம் கரைந்து உருகி
தேசத்தின் பிரசைகளாக மறுபடியும்
அந்நியமாக்கப்படும் சுயங்களை
தினம் தேடும் வானத்தின் சாரளத்தை
மடுவத்தை நினைத்து பிள்ளையின்
கண்ணீரின் கனம் மலையில்
பரிக்கும் கொழுந்தின் பனிஈரம்
இன்னும் உன் பீங்கான் கிண்ணத்தில்
தெரிக்கும் துளிகளுடன்
மனசு கனத்ததுதான் கிடக்கின்றது..!
ö ö
(03.07.2012 ஓர் மாலைப் பொழுதில்  ரா.வைஷ்ணவிக்கு)

Advertisements

Comments are closed.

%d bloggers like this: