கடவுள் எனது நண்பன்


அது ஒரு
மலையில்தான் நிகழ்ந்தது…

நீரோடைகளில்
ஊற்று நீரின்
வற்றிய நாளில்
அது நடந்தது…

எனக்கு நடக்கும்
என்று நான்
நினைவிலும் எண்ணவில்லை…

அம்மாவுக்கும்
அம்மாவுக்கும் தெரியாத
வகையில்
புதிதாக எனது
பிறப்புடன் நிகழ்ந்ததது…

இருளின்
கறுமையின் படர்ந்த
ஓர்
நாளில்
அனைத்தும் நிகழ்ந்தன…

நண்பனிடம் ஓடினேன்
அவனிடம்
சொல்லியவைகளுக்கு
பின்பும்
என்னிடம் சொல்லாமல்
போனவைகளை
எங்கும் சென்று
சொல்ல முடியாதவனாய்

ஒரு நாளில்
ஆங்கில வகுப்பறையில்
எனது மொழிகளில் துர்வாறப்படும்
நேரத்தில்
ஆசிரியையின்
அக்கறையில் மெதுவாக
ஒரு குருனைப் போல்
தடவி
மழையில் நனைந்தபடி
நகரத்தில் திறக்காத
அறையொன்றில் அவருக்கும்
எனக்குமான சம்பாசனையில்
அவரை கண்டேன்…

சிலுவையும்
முற்களும் சுமந்த
நாளில்
தத்துவங்களும்
அறிவிக் காயங்களும் பிடிபட்ட
எனது காதலின் மரணத்தோடு
அது நிகழ்ந்தது…
கடவுள் எனது நண்பன்
நண்பர்கள் விலகி
சென்ற ஒரு துயர நாளில்
கடவுள் எனது நண்பன்…

02

நண்பனாக
கடவுள் எனது வரைப்படத்தில்
என்றும் சந்தேக கோடுகளின் போது
உங்களைத்தான் நினைத்துக்கொள்கிறேன்
ஆசிரியரே…
நீங்கள்தான் அந்த சந்தோசத்தின்
மைய புள்ளி.

எல்லோரிடமும் ஒரு
கடவுள் இருந்தது….
கடவுள் புதிரா
விhவா
கேட்கப்படும்
கேள்விகளில் எல்லாம் கடவுளின்
தரிசனத்தை
உணர்ந்தேன….
கடவுளின்
பெயரால்
நிகழ்த்தப்படும்
வன்முறையை மட்டும்
எப்படி அனுமதியது…..

 
லய காம்ரா

பிரித்தானிய வன்முறை
கரங்களில் அடிப்பட்டு
தாத்தா செத்தது….

நான்
அழுகையோட
அவதரித்தது….

பாட்டியின்
அழுகை ஓலம்
அரங்கேறியது!

அப்பா அம்மா
வெளியேறிப்
போனபின்
அக்காவும் மச்சானும்
கூடிக் கிடந்தது…

தங்கச்சி
வயசுக்கு வந்தது!

தம்பிப் பயல்
அடிக்கடி நிறுநீர்
கழித்தது!

குமுறல்களின்
விம்மல்
இருண்ட நிலவில்
சோகத்துடன் முடிந்த
கதை….

ஒரு நாள்
சரசா அக்கா
து}க்கு போட்டுக்
கொண்டது….!
ஈர சுவரில்
அரச மரக் கன்று
ஒன்று துளிர் விட்டது!
ஊர்ந்து செல்லும்
சீனி எரும்புகளின்
சினேகத்தை கற்றது….

இப்படி
நிகழ்வுகள்
ஒவ்வொன்றும்
இந்த எட்டடி
பிரித்தானிய காலத்து
லய காம்ராவில்தான்
முடிகின்றது!

நு}ற்றாண்டு
கடந்தும்
வானம் தெரியும் கூரையும்
மழை கசியும் பக்க
சுவர்களும்…

இன்னும்
இடிந்து விழுந்து
விடாமலே கிடக்கும்
வாழ்க்கையும்
இப்படியாக
அவலங்கள் எல்லாம்
வாழ்க்கையாகி
நகர்கின்றது…..

ஞானம் – ஜுன் 2005

 
இரவு
நெருங்கிய கொண்டிருந்தது!

அவர்கள்
கை செய்யப்பட்டு
அழைத்து செல்லப்பட்டார்கள்!

எங்கோ இருந்தது
சிலர்
அவர்களுடன்
இணைந்து கொண்டார்கள்

மது போதையின்
தார் சாலைகள்
ஒரு போர்களத்திறகான
முனைப்புடன்
காட்சியளித்தபடி…
மீண்டும் பஸ் வராத என்ற
பயம் படரும்
இறைவனின் அழைப்புகள்

ஒரு ட்ரக் வண்டியிலிருந்து
நாளைந்து பிணங்கள்
இறக்கப்பட்டன

தலைகள் துண்டிக்கப்பட்டிருந்தன
அடையாள
அட்டையுடன்
நான்
மெதுவாக

இருளில்
மறைய
தொடங்கினேன்

தெரு
நிசாப்தம்
மெல்ல
அச்சத்தை
வருட்டியது…..

நாய்களின்
புணரும் சப்தம்
ஓரிரு
அறிமுகமற்ற
மனிதர்கள்
நான்
முகவரியை
தொலைத்தவனாய்
நடு வீதியில்
பாதுகாப்பற்று
எப்போதும்
கொல்லப்படலாம்
என்ற நிலையில்….

விருட்டென்று
ஒரு
சைக்கிள்
நண்பனா
பகைவனா
ஏரிக்கொள்கிறேன்
இப்போது
வரையும் எனக்கு
என்ன நடந்தது……
நான் யார்
எங்கே
யாரை
தேடுகிறேன்….

எனது முடிவு
தான்
என்ன?

 

ஈர இருக்கைகளில் வழிகின்ற வன்முறைகள்
தமிழ் சினிமாவில் நீள வெளி
பள்ளத்தாக்குகளில்
ஆவேசம் தீராத
பார்ப்பன திரைப்பட வெளிகள்
தமிழ் சமூகத்தின் நீரிலான
தன்னிச்சைகளை அழித்து எழுநது
நிற்கின்றது
பொழுது போக்கின்
வாசல்களில் கசியும்
கலாச்சார ரத்த சீல்களில்
ஆன்மாவின் மொழிகள்
புதைக்கப்படுகின்றது…..

வெற்று இருக்கைகளில
ஓய்ந்திருக்கும் திரைப்பட
கொடடகை இருளில்
நம் பெண்கள் கழிவுகளை அகற்றி
தினம் வெளியேற்றினார்கள்….
பொருதத தீராத ஆதங்கங்களுடன்
திரைச்சுருளில் பால் வனமுறைகளை
நியாயப்படுததி
நம் கதாநாயகர்கள்
நடிகையின் தொப்புளில் பம்பரத்தையும்
ஓம்லட் முட்டை தாச்சிகளையும்
கண்டு பிடிக்கும் குரூர மனதின்
வேலைப்பர்டுகளின் முன்
சமூகங்கள் இன்னும் பின்னகர்ந்து
புதிய அலைகளில (நேற றுயஎந)
சாவுகளை
தினம் தினம் அறிவிக்கின்றன

மீட்சி பெறவே முடியாதா?
தமிழ் சினிமாவுக்கு சாவு
நிகழாதா…?
குஸ்புவுக்கு கோயில் கட்டிய அதே
மண்ணில்
இன்று செறுப்பினால்
சங்காபிசேகம் செய்யும்
நம் வீரத் தமிழினத்தின்
கலாச்சாரப் புரட்சியின் பிம்பத்தை
அழித்தொழிக்கும்
பெரும் மாவோவின் நீள் பயண விழிகளில்
முன்னுரையை எழுதுவோம்….
இனி
தீர்மானிக்கப்படும் திரைகக்தையின்
சுயத்தில்
மீரா ஜாஸ்மின் சொல்வதுபோல்
“தமிழினத்தின் அடையாளத்துடன்
தமிழ் சினிமா இனியாவது எழட்டும்”

16.11.2005

Advertisements

Comments are closed.

%d bloggers like this: